Sfinx in zee (10/12)

307 - "wenkerslied" - Collage - A4




Leçon de ténèbres


Het wenkerslied
dat van de doden
ons de maren brengt:
het heeft de taal
achtergelaten, verdronken,
in de zeegrenzen opgeborgen.

Het vraagt om onderdak,
nederig, nevel
met een geheugen zonder woorden,
met modder aan de laarzen.
Het heft de hand om adem.

Naar welke stad
van as
aangestampte brieven,
en waarom,
Ultima Thule,
verzonden.

De lip geraakt verkleumd -
laten we samen het grondsop
knarst achter de ramen,
het trilt onder de nagels.


Michel Bartosik, Schroomruil. Verzamelde gedichten, ISBN 978-90-5655-315-9, p.98

Reacties

Populaire posts