DODECAËDER VII

039 - "nSurM' - collage/crayon - A4





VII

Zoekend daartoe naar onder, donkerst zonder droom.
Ik ben er. Wortelt hier de sterrenstelselboom
bewaterd door het wenen van de tijdenstroom.
De oude steen kermt in zijn onderdrukt idioom.
Omkronkelt oermaterie één Idee besmet
roepend in een onzichtbaar blind neuronennet,
de droefenis dat moet: ontbrande steen door wet
tot bloedend hart geboren in het moederbed.
Droef, droefheid: dat te zijn uit niet zijn lustvol moet,
van ster tot kennis, ja, maar waar in cosmos moed
voor zoveel niet zijn door de dood, geroofd ons Goed.
Je vlees, je geest, ontvleesd, ontgeest, geef oog, geef tranenvloed.

Christine D' Haen, Miroirs. Gedichten vanaf 1946, ISBN 90-214-6700-3, p.247


Koers van de LYRIEK
2 reacties

Populaire posts